نگاهی بر فیلم های جشنواره فیلم فجر

۳۰نماجوان-نگاهی بر فیلم های کودک جشنواره فیلم فجر

نگاهی بر فیلم های “رویای سینما”،”مادر پائیزی”،”آقای مدیر”،”پرواز بادبادک ها”و”سلام بر فرشتگان”که در روز های اول و دوم و سوم جشنواره اکران شده اند.

 

رویای سینما:
رویای بیهوده فیلم کودک سازی علی شاه حاتمی. فیلم با تکیه بر چند موقعیت بسیار پرتکرار در سینمای ایران و اضافه کردن چند بازیگر کودک مطرح سعی در جذب مخاطب دارد اما اشکال اساسی از آنجا شکل می گیرد که دنیای فیلم یک دنیای کهنه و غیرامروزی است. به انضمام این، حرف فیلم با ادعای کارگردان هم تناقض دارد چرا که فیلم در پایان تمامی نوجوانان عاشق سینما را بیشتر شیفته ی این موضوع می کند.

سلام بر فرشتگان:
برترین فیلم جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان حالا با سر و وضعی مرتب تر در جشنواره فیلم فجر حاضر شده است. جلوه های ویژه فیلم سر و سامان گرفته و ترکیب نور و رنگ بهتر شده. اما هنوز و بعد از گذشت فرصت اصلاح و یا تدوین مجدد بعد از جشنواره فیلم کودک ، تایم فیلم به قدری طولانی است که میتوان به سادگی در دقایقی از فیلم خوابید بدون آنکه چیز خواصی از دست برود. نکته مثبتی که این فیلم را در زمره ی فیلمهای نسبتا خوب قرار می دهد طرح عنوانی انسانی و فرادینی است که به نظر نگارنده تا حدود زیادی فیلمساز در طرح آن موفق بوده است. در کنار اینها می توان بازی خوب بازیگر کودک فیلم “کیمیا حسینی” را هم ذکر کرد.

پرواز بادبادک ها:
فیلم علی قوی تن که برخلاف گفته ی فیلمساز به هیچ وجه در حد و اندازه ی فیلمهای جهانی نیست و حتی نمی توان آن را در دسته ی فیلمهای ضعیف ایرانی قرار داد! فیلمی که بیشتر شبیه یک اثر نوشتاری نیمه سورئال نامید که آن داستان هم اتفاقا ملغمه ای از شعرهای عرفانی است و کاملا بی هدف تا پایان فیلم به پیش می رود.

آقای مدیر:
فیلمی که جایش در جشنواره فیلم کودک اصفهان خالی بود و اگر بود قطعا امتیازی کیفی برای جشنواره به بار می آورد. فیلم داستان جذابی دارد اما متاسفانه با عدم پرداخت صحیح و مناسب ،فیلمنامه از سطح یک فیلم کوتاه فراتر نمی رود و می توان فیلم را در چند دقیقه خلاص کرد. آقای مدیری که دانش نارضایتی دانش آموزانش از او همواره باعث اتفاقاتی برای او و همسرش در راه رفتن به شهر مشهد می شود.

مادر پائیزی:
دستمایه و دغدغه انسانی فیلم باعث می شود که فیلم یادآور فضای فیلم های پوران درخشنده باشد. با این همه ، فیلم به خوبی دراماتیزه نشده است و آدم های فیلم آدمهای فیلمهای خانم درخشنده نیستند هر چند که آن آدمها هم شخصیت های قوی ای نیستند. کودک اوتیسمی فیلم بدون پرداخت و ترسیم هیچ پیشینه یا شناخت رفتاری- اخلاقی قبلی از آن برای مخاطب غریبه و ناآشناست و باعث می شود که در لحظات اوج درام ، با او همزاد پنداری نکنیم.

منبع:سینمافا

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *