اهالی رسانه «قول» را ضعیف خواندند

۳۰نماجوان-«قول»؛ مجهول، بی‌هویت و شعارزده!ghol (1)

فیلم «قول» به کارگردانی محمدعلی طالبی با دریافت شش جایزه فاتح بیست و هشتمین جشنواره فیلم‌های بین‌المللی کودکان و نوجوانان شد و از همین رو توانست بدون واسطه به بخش مسابقه سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم فجر راه پیدا کند. صبح امروز این فیلم در حالی در سالن اصلی کاخ جشنواره در حالی اکران شد که مخاطبان اندکی از آن استقبال کردند و این فیلم نتوانست نظرات اهالی رسانه را به سوی خود جلب کند.

به گزارش ۳۰نماجوان ،فیلم «قول» به کارگردانی محمد علی طالبی که اولین فیلم به نمایش درآمده در سینمای رسانه جشنواره فیلم فجر امسال است در برآورده ساختن انتظارات مخاطبان هدف خود موفق نیست. اهالی رسانه پس از دیدن تماشا، این اثر را ضعیف و  ناکارمد توصیف کردند.

این فیلم بنا به سیاستهای تشویقی در تولید آثار سینمایی کودک و نوجوان امکان حضور در جشواره فیلم فجرامسال را پیدا کرد.

محمدعلی طالبی یکی از فیلمسازان سینمای کودک و نوجوان است که از جمله آثار او می‌توان به «کیسه برنج»، «چکمه»، «تیک تاک»، «تو آزادی» اشاره کرد.

داستان فیلم «قول» درباره رفاقت دو دوست است و به خاطر ماجرایی که برای یکی از آنان اتفاق می افتد، زندگی دیگری به هم می ریزد.  چون احساس گناه می کند و در نهایت سعی می کند با آن اتفاق کنار بیاید و شرایط را بپذیرد.

مهر:«قول»،ضعیف در ارائه شگردهای سینمایی

به گزارش۳۰نماجوان،مدیر سابق گروه فیلم و نمایش شبکه ۴ معتقد است فیلم «قول» که در روز اول جشنواره فجر نمایش داده شد گرچه اثری شریف و پاک و کودکانه است اما نتوانسته در قد و قامت یک اثر سینمایی ظاهر شود.

علیرضا اسحاقی فیلمنامه نویس در گفتگو با خبرنگار مهر درباره فیلم «قول» ساخته محمدعلی طالبی اظهار کرد: این کار اثر شریفی بود اما به نظرم به لحاظ قصه گویی و محتوا قد و قامت یک اثر سینمایی را نداشت به این دلیل که به مجرد اینکه ماجرای «قول» ارائه می‌شود مخاطب پایان آن را حدس می‌زند.

وی افزود: بیننده در این فیلم جلوتر از اثر قرار دارد و با اطلاع پیدا کردن از آنچه اتفاق افتاده تنها شاید برای دانستن جزییات اتفاق تماشای فیلم را ادامه بدهد. اینکه کودکی در عالم رفاقت به پدرش قولی داده و با دوستش خلاف آن قول عمل کرده، حرف بزرگی نیست.

مدیر سابق گروه فیلم و نمایش شبکه چهار یادآور شد: در واکاوی این ماجرا نکته عجیب یا هیجان انگیزی رخ نمی‌دهد، بنابراین قد و قامت این اثر را به هیچ عنوان سینمایی نمی دانم و فکر می کنم در حد یک کار معمولی تلویزیونی است که از تماشای آن لذت نبردم.

اسحاقی تصریح کرد: این فیلم سعی کرده در حال و هوایی پاک، معصومانه و کودکانه حرکت کند. باید فیلم‌های دیگر جشنواره را نیز دید. به هر حال تم‌های سیاه نمایی مثل خیانت و آنچه در دوره‌های قبلی جشنواره بود سبب می‌شود گاهی فیلم‌هایی چون «قول» را خوب بدانیم.

وی در پایان گفت: اما واقعیت این است که این اثر سینمایی نبود و به تجربه چیز تازه ای توسط مخاطب نمی انجامید و نکته ای را کشف نمی کرد بنابراین ارزیابی مثبتی درباره این فیلم نداریم.

تسنیم:دست و پا زدن نوجوان در التهاب بد«قول»ی

بر اساس این گزارش، خبرگزاری تسنیم هم در نقدی در خصوص این فیلم این چنین نوشت:

«قول» می خواهد عوارض بدقولی را به نوجوان نشان دهد. اما این فیلم تنها قصه بدقولی کردن یک نوجوان نیست، بستر قصه درون یک التهاب روایت می شود تا درسهای دیگری هم به مخاطب نوجوانش بدهد.درسهای از التهاب یک دروغ که درون فرد شکل می گیرد. در تمام لحظه های فیلم، اضطرابی مداوم مخاطب را درگیر می‌کند. اضطرابی که از اصرار کارگردان برای نشان دادن وضعیت روحی متلاطم نوجوان نشات گرفته است. پلانهای طولانی، تعقیب دوربین و موسیقی هم به این اضطراب اضافه می کند.

اما فیلمی که با تصویر و موسیقی و پلانهای طولانی توانسته است مخاطب را با درگیری و گره داستان همراه کند، چه اصراری است که با بزرگ نمایی دیالوگ از زبان کودک سنگین و غیر واقعی شود. دیالوگهای که از زبان نوجوان قصه (پوریا) گفته می شود و روی فیلم قرار میگیرد تبدیل به  یک نجوای درونی عارفانه‌ی نچسب شده است.

دکوپاژهای حساب شده و متاثر از فضای حوادث و مونتاژ موازی که به جا در فیلم قرار گرفته است پرداخت داستان را سهل کرده است. اما یک اصرار دیگر در فیلم دیده می شود. اینکه می خواهد از مرغزار، جاده، دوچرخه حتی قلعه و رودخانه برای روایت داستان «قول»  شخصیت بسازد. شخصیت سازی که باز هم از زبان نوجوان به شکلی  اغراق آمیز بیرون می‌آید.

صدای بادی که در میان مرغزار می پیچد در تمام لحظات فیلم مخاطب را در فضای فیلم نگه می دارد. تمام زیبایی های بصری و صوتی فیلم تلاش دارند مخاطب در یک اضطراب باقی بماند. تصویری درست از حالات روحی یک نوجوان. اگرچه پلانهای طولانی فیلم، بازی گرفتن از بازیگران را سخت کرده است اما ارزش آنرا داشته است که تا بتواند فیلم را مستند کند. برخی پلانهایی که دوربین تعقیب میکند قابهای تصویری زیبایی از طبیعت شمال را هم چون  یک نقاشی زیبا تصویر کرده است.

«قول» فیلم خوش نقشی به لحاظ زیبایی‌های بصری است اما قطعا داستان برخوردی مناسب از سوی والدین با یک نوجوان نیست. مشکلی که گریبانگیر اکثر فیلمهای کودک و نوجوان هست. والدینی خنثی برای نوجوانهای فیلم انتخاب شده اند. والدینی که اصلا در جریان فیلم دیده نمی‌شوند و انفعالشان قصه را به ورطه غیر واقعی شدن می‌کشاند.

سینماپرس:«قول»؛ مجهول، بی‌هویت و شعارزده!

به گزارش ۳۰نماجوان،سایت سینماپرس در نقد این فیلم ، «قول» را مجهول، بی‌هویت و شعارزده دانست!

طالبی در جدیدترین اثر سینمایی خود سعی داشته در بستر روایت فیلمی کودکانه فضایی شاعرانه را خلق کند از همین رو این فیلم در فضای شمالیزه شده فیلم های اخیر این کارگردان با نشان دادن تصاویر زیبایی از جنگل و رودخانه ساخته شده و گویی فیلمساز به جای توجه به محتوا و ساختار اثرش، تنها مبهوت فضای شاعرانه و احساسی شمال کشور شده است!

نریشن های متعددی که زبان شخصیت اصلی فیلم (پوریا) در راستای هرچه شاعرانه تر کردن فیلم به کرات شنیده می شود نه می تواند در خلق این فضا موفق عمل کند و نه می تواند به دراماتیزه شدن فیلم کمکی داشته باشد. جملات نامربوطی که در جای جای فیلم از زبان شخصیت اصلی بیان می شود تنها خنده و تمسخر مخاطب را در پی دارد و به شدت وصله ای ناجور و اضافی است که کارگردان به دلیلی نامشخص آن را به فیلمش الصاق کرده است.

ذاستان فیلم «قول» درباره پوریا نوجوان ۱۵ ساله ای است که با دانیال هسایه خود دوستی صمیمی دارد. بر اثر اتفاقی ناگوار برای دانیال که گویا در رودخانه غرق شده است پوریا که به شدت ترسیده و خود را مقصر می‌داند، تصمیم می‌گیرد موضوع را از خانواده خود و خانواده دوستش پنهان کند اما در نهایت همگان از غرق شدن دانیال مطلع می شوند و داستان فیلم به پایان می رسد!

فیلمساز با این که سعی داشته اقتباسی از یک رمان غربی داشته باشد در مقام عمل نتوانسته است تطابق فرهنگی لازم را برای فیلمش پدید بیاورد و از همین رو مخاطب ایرانی نمی تواند ارتباط لازم را با فیلم برقرار کند چرا که فیلمساز هیچ گونه بستر سازی مناسب و قابل ادراکی برای جامعه ایران ندارد.

گره های اصلی فیلم نیز به دلیل عدم هرگونه پیشینه لازم که به مخاطب داده نمی شوند همچنان بی هویت باقی می مانند و معلوم نیست دانیال که از پدری عصبی و خشن در رنج بوده و در مسیر تحقق به مقصود رسیدن خود به قلعه رود با ابزار سنتی دوچرخه در جاده ماشین رو مدرن ناکام مانده و مفقودالهویه و مفقودالجسد می باشد چرا دست به این کار زده است؟

از سوی دیگر این فیلم سراسر پر از دیالوگ به شدت شعاری است و به نحوی می خواهد یک کلاس درس کامل برای مخاطبانش باشد. این شعار زدگی واپسگرایانه باعث می شود فیلم با استقبال خوبی از سوی مخاطبان همراه نشده و مخاطب از دیدن فیلم احساس یاس و سرخوردگی داشته باشد.

«قول» ساخته محمدعلی طالبی نخستین فیلمی بود که در اولین روز سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم فجر در کاخ جشنواره به نمایش درآمد ولی به دلیل حضور پیدا نکردن کارگردان اثر، نشست پرسش و پاسخ فیلم «قول» برگزار نشد.

 منبع:۳۰نماجوان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *