نگاهی به وضعیت سینمای کودک پس از جشنواره

۳۰نماجوان-احمد موسوی-نگاهی به سینمای کودک بعد از بیست و پنجمین جشنواره فیلم کودک

نگاهی به وضعیت سینمای کودک پس از گذشت دو ماه از برگزاری بزرگترین فستیوال جهانی کودک ونوجوان در شهر اصفهان ،اقدامی به جا ومناسب خواهد بود.

بیست وپنجمین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان ونوجوانان در شهر اصفهان برگزار شد.

چند ماه قبل ازشروع این جشنواره اظهار نظرها وبحث های مختلفی شروع شد.از مکان برگزاری تا فیلم های شرکت کننده وحتی محتوای فیلم های که باید در چنین جشنواره های نمایش داده شود.

به هر حال جشنواره بیست وپنجم با همه موانع ومشکلات خود به شهر خود یعنی اصفهان بازگشت.اقدامی که خیلی ها از آن به عنوان یک کار ارزشمند نام بردندواین اقدام را نیک بر شمردند.

در طول برگزاری این جشنواره شاهد کارهای خوب وازرشمندی بودیم اما همه این کار ها با انجام برخی اقدامات بی خردانه از بین رفت وتنها چیزی که باقی ماند روسیاهی برای این دوره از جشنواره بود.

چه خوب بود که همه این صحبت ها وبحث ها درمورد سینمای کودک ونوجوان واساسا حساسیت ومهم بودن قشر کودک ونوجوان فقط محدود به زمان ویا مکان خاصی نبود.

قرار شد از این دوره به بعد سینمای اختصاصی برای کودک ونوجوان به وجود بیاید وفیلم های جشنواره های قبل وهر فیلم مناسب کودک در این سینما به نمایش گذاشته شود

اماحال که دو ماه از این صحبت ها می گذرد کسی دیگر دغدغه کودک ندارد وهمه مسایل به فراموشی سپرده شدتا شاید دوباره به مناسبت روز کودک همه بیایند ونظر بدهند وبعد هم دوباره روز از نو روزی از نو!!!

فیلم های این دوره از جشنواره اصلا متناسب با کودک ونوجوان نبود وحتی برخی فیلم های که جایزه گرفتند ربطی به کودک ونوجوان نداشت.

از مراسم های افتتاحیه واختتامیه گرفته تا مراسم های جنیبی که در شهر برگزار شد هیچکدام نشانه از یک رویداد خوب برای کودک ونوجوان نبود

بی نظمی در نمایش فیلم ها ،عدم اطلاع رسانی صحیح،وجود محدودیت برای خبرنگاران ومسایل دیگری که شاید گفتن آن ها دیگر سودی ندارد همه باعث شد تا کارهای ارزشی این جشنواره محو شوند.

نشان دادن نکات مثبت وعدم قبول نقاط ضعف هم یکی دیگر از مشکلات این جشنواره بود .کسانی که در این جشنواره حضور داشتن به خوبی درک کردند که این دوره به همه چیز شبیه است الا به جشنواره کودک ونوجوان.

سایت رسمی جشنواره هم از خود اقدام خوب ومناسبی به نمایش نگذاشت وهنوز پس از گذشت چند ماه از پایان یافتن این جشنواره ،بولتن های این دوره تکمیل نشده است.

همه این ها در حالی است که جشنواره بیست وششم قرار است در روز جهانی کودک برگزار شود.

شناخت از رفتارها ونیاز های کودک ونوجوان با هم متفاوت است ولازم است که این دو بخش از جشنواره از هم جدا شود وهمه ما قبول کنیم که کودکان ما در واقع آینده سازان ما هستند واین ما هستیم که با ساخت ونمایش فیلم های دسته چندمی آینده فرزندانمان را زیر سوال می بریم.

البته با نگاه کاملا سطحی به برنامه های تلویزیون هم  شاهد وجود این مشکلات هستیم.

نمایش کارتون های غیر مناسب از لحاظ سنی ومحتوا که گاهی نیز دارای پیام های غیر اخلاقی وسیاسی می باشند،ساخت وتولید تله فیم های با موضوعات تکراری که حتی بزرگترها نیز حوصله دیدن آن ها را ندارن،عجله وشتاب برای انتقال مفاهیم ،شخصی سازی فضای رسانه ،عدم زمان بندی مناسب برای نمایش برنامه ها،تقلید وتکرار همه برنامه ها از هم،توصیه به انجام کارهای خارج ازسن وموارد دیگری که خودتان با کمی تفکر وتامل به آن میرسید تنها گوشه ای از مشکلات وضعف های ما درحوزه کودک وتلویزیون است.

بازار نمایش خانگی هم که اصلا دیگر جای صحبتی ندارد .

متاسفانه توجه نکردن به حوزه پرمخاطره کودک ونوجوان باعث شده است که از لحاظ اجتماعی وفرهنگی ما در کشور دچار بحران بشویم وکسی هم حاظر نیست مسولیت این کار را بپذیرد.

آیا شما با اخباری از قبیل ارتکاب با قتل ،تهدید به وسیله سلاح سرد ویا گرم،موارد اخلاقی و نابه سامانی های اجتماعی در حوزه جوانان و نوجوان  روبرو شده اید.به نظر شما اگر فضای جامعه در دوران شکل گیری شخصیت کودک ونوجوان سالم بود ما شاهد این گونه اخبار بودیم؟

امیدواریم جشنواره ها وفیلم های ما باعث بهبود این وضعیت شود واگر چنین نیست حداقل به این گونه مسایل دامن نزنند.

منبع:سینماجوان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *