بیست و هفتمین جشنواره فیلم کودک از نگاه ۳۰نماجوان

۳۰نماجوان-واقعییت های جشنواره بیست وهفتم کودک ونوجوان چه بود؟poster

جشنواره کودک به محلی برای حضور اهالی سینمای بزرگسال تبدیل شده است به طوری که هیچ توجهی به بازیگر کودک و نوجوان در آن نمی شود.

به گزارش ۳۰نماجوان، سینمای کودک سینمایی که سال‎ها است از کشور ما رخت بر بسته و تنها کورسویی از آن هر سال در قالب جشنواره‎ای به نام فیلم کودک و نوجوان روشن می‎شود و در یک هفته رنگ و لعابی به حال و هوای شهر و سینماها می‎دهد، پس از یک هفته دوباره رکود کرده و به کما فرو می‎رود، جشنواره‎ای با هزینه‎های میلیاردی که اگر در مشاغل سخت و دیربازده سرمایه‌گذاری شود، سریع‎تر از تولید فیلم و احیای سینمای کودک جواب می‎دهد.

اما آیا این جشنواره در روند توسعه و بهبود سینمای کودک موثر است و یا به قول معروف تنها برای از سر باز کردن سینمای کودک توسط مسئولان برگزار می‎شود.

نخستین و اساسی‎ترین مشکلی که در توسعه سینمای کودک از آن سخن گفته می‎شود، حرکت ناموازی و ناهماهنگ تکنولوژی سینما در ایران و جهان است که این فاصله زیاد با رشد فکری کودکان نیز نامنطبق است به همین جهت تولیدات رئال و بی‎محتوا و انیمیشن‎های تکراری و غیر جذاب در ایران نمی‎تواند کودکان را اغنا کرده تا آنها از دیدن انیمیشن‎ها و فیلم‎های خارجی چشم بپوشند.

جشنواره فیلم کودک و نوجوان می‎تواند، تأثیر زیادی در بهبود سینمای کودک داشته باشد، اما آیا این جشنواره تا به حال توانسته دردی از سینمای کودک را دوا کند، جشنواره‎‎ای که در کش مکش تعصبات شخصی مسئولان برگزاری آن است و هر چند سال یک بار مجبور است دوباره از صفر آغاز شود و زمانی که به یک نقطه مناسب و سکوی پرتاب می‎رسد، مجبور است دوباره به یک شهر دیگر عزیمت کند.

سال‎ها شهر اصفهان در سوگ پروانه‎هایی مانده بود، که هویت اصفهان را تشکیل می‎دادند، جشنواره‎ای که در همدان برگزار می‎شد و تصاویر تلویزیونی پخش زنده این جشنواره حسرت کودکان این شهر بر میراث از دست رفته شان را حکایت می‎کرد، گوهری که با سهل انگاری چند سالی از زادگاهش به دور بود.

اما باید کاری صورت می‎گرفت، باید همه متحد می‎شدند تا این جشنواره را به اصفهان بازگردند، همگی متحد شدند، مسئولان به میدان آمدند، نامه‌نگاری کردند، سفر رفتند، نشست گذاشتند، همفکری کردند، اصحاب رسانه نیز پا به پای مسئولان در میدان حاضر شدند، گزارش تهیه کردند، یادداشت نوشتند، تهدید کردند تا بالاخره تلاش‎ها به ثمر رسید و پروانه‎ها با یک تغییر جهت اساسی در آسمان اصفهان به پرواز درآمدند.

همه شهر غرق سرور و شادمانی شد، مسئولان بنیاد فارابی و شهرداری نشست‎های فراوانی را برای برگزاری جشنواره برگزار کردند و جهت رسیدن به اشتراک در برگزاری این جشنواره به تعاملات مثبت و هم‌اندیشی دست زدند.

سال اول برگزاری جشنواره در اصفهان یعنی دور بیست و پنجم فیلم‎های خوبی به جشنواره آمدند و کسی توقع بالایی از شهر اصفهان نداشت، زیرا نخستین سالی بود که جشنواره به اصفهان آمده بود، مسئولان قول ساخت سینمای کودک و ساخت فیلم کودک، احداث دبیرخانه دائم را در اصفهان دادند.

اما در دور بیست و ششم برگزاری این جشنواره حواشی سال گذشته آن با غلظت بیشتری تکرار شد و اما مسئولان و هنرمندان همچنان در ماندگاری این جشنواره در اصفهان، تأکید داشتند و دوباره قول‎ها زیادی برای دور بیست و هفتم دادند و با اصحاب رسانه پیمان بستند که دور بیست و هفتم همه را شگفت زده می‎کند.

بیست و هفتمین دوره از جشنواره فیلم کودک و نوجوان از ۱۵ تا ۱۹ مهرماه در اصفهان آغاز به کار کرد، اما نه تنها حواشی و مشکلات آن کمتر نشد بلکه بیش از سال گذشته نیز موجب دلخوری و نارضایتی‎ها شد،که تعدادی از حواشی این جشنواره را با هم مرور میکنیم.

قول‎هایی که عمل نشد

بیست و هفتمین دوره از جشنواره فیلم کودک و نوجوان نتوانست مخاطبان خود را راضی نگاه دارد، و حواشی زیادی را به دنبال داشت.

از جمله قول‎های مساعدی که مسئولان قبل از آغاز بیست و هفتمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان دادند، توجه بیشتر به خبرنگاران اصفهانی نسبت به خبرنگاران پایتخت بود، قولی که نه تنها عملی نشد بلکه توجه بیش از حد به خبرنگاران پایتخت منجر به در تنگنا ماندن خبرنگاران اصفهانی نیز شد.

خبرنگاران اصفهانی از ماه‎های قبل از برگزاری جشنواره  به تولید خبر می‎پردازند، اما در زمان برگزاری جشنواره خبرنگارانی از تهران عازم اصفهان شدند،  که این عمل نوعی توهین به خبرنگاران اصفهانی محسوب می‎شود، البته اگر این خبرنگاران به کار خود می‎پرداختند و در کار خبرنگاران اصفهانی دخالت نمی‎کردند ، بسیار خوب بود اما مشکل اینجا است که خبرنگاران پایتخت با کوله باری از ادعا وارد اصفهان شده بودند و مدام به خبرنگاران  اصفهان دستور می‎داده و از آنها می‎خواستند به هیچ وجه به سمت هنرمندان نزدیک نشوند، گویی هنرمندان موجودات بلورینی هستند که اگر به آنها نزدیک شویم فرو می‎شکنند.

خبرنگاران پایتخت امکانات زیادی از جمله بهترین هتل، سفر هوایی، اصفهان گردی و سایر مزایای دیگر در اصفهان بهره‎مند بودند اما در مدت حضور خود در اصفهان در جلسات مربوط به جشنواره شرکت نمی‎کردند و در طول روز به تفریح و اصفهان‌گردی می‎پرداختند و در ساعات پایانی شب در برخی جلسات همچون ضیافت شهردار حضور پیدا می‎کردند.

خبرنگاران اصفهانی در دو روز ابتدایی جشنواره از کمترین امکانات بی‎بهره بودند، در روزهای ابتدایی به جای غذا کیک و شکلات استفاده می‎کردند، با هزینه شخصی به مراسمات مختلف می‎رفتند، ساعت‎ها در نوبت شارژ سیستم خود در تالار فرشچیان روی نوبت می‎ایستادند، مجبور به تحمل برخوردهای تند از سوی مسئولان برگزاری و برخی مهمانان جشنواره بودند و برای خوردن حتی یک لیوان آب در هتل  باید پول پرداخت می‎کردند.

سفر وزیر فرهنگ در بی‎خبری انجام شد/خبرنگاران منتقد از ضیافت شهردار محروم بودند

برخی مسئولان برگزاری جشنواره فیلم کودک و نوجوان از خبرگزاری‎هایی که وابسته به خودشان بود به شدت حمایت می‎کردند، به طوری که بسیاری از برنامه‎های جشنواره ابتدا در آن خبرگزاری ‎‎ها منتشر می‎شد و سپس در اختیار سایر خبرگزاری‎ها قرار می‎گرفت و در بیشتر موارد نیز قرار نمی‎گرفت.

و مسئولان برگزاری جشنواره در پاسخ به خبرنگاران می‎گفتند، هر برنامه‎ای که در حاشیه جشنواره برگزار شود به شکل دعوت نامه به خبرنگاران اعلام می‎شود.

اما سفر وزیر ارشاد و ضیافت شهردار و چند برنامه جنبی دیگر جشنواره در بی‎خبری رسانه‎ها  و با حضور عده‎ای خاص انجام شد. از سوی ستاد برگزاری جشنواره نیز به خبرنگاران  اعلام نشد در صورتی که خبرهای مربوط به سفر وزیر و نشست‎های آن در خبرگزاری‎های وابسته به مسئولان برگزاری جشنواره منتشر شده بود.

دیگر برنامه‎ای که خبرنگاران خبرگزاری‎های منتقد جشنواره از آن محروم بودند، ضیافت شهردار بود که تنها عده خاصی از مهمانان جشنواره و خبرنگاران وابسته به مسئولان برگزاری جشنواره در آن حضور دارند، که باید از مسئولان پرسیده شود در ضیافت شهردار اصفهان چه گذشت که خبرنگاران منتقد از آن محروم بودند.

تالار فرشچیان پاتوق دختر پسران بد حجاب

سالن اصحاب رسانه در تالار فرشچیان  که مخصوص برگزاری نشست پرسش و پاسخ فیلم‎ها بودند، پاتوق دختران و پسرانی شده بود که برای گذران وقت و دید و بازدید به آنجا آمده بودند و مدام در حال رقابت با یگدیگر در نوع پوشش و آرایش بودند، به طوری که سرویس بهداشتی تالار فرشچیان عملا به سالن آرایش تبدیل شده بود، پاتوق افرادی که آمده بودند تا با هنرمندان رقابت کنند و با نوع پوشش و آرایش خود برتریشان را نسبت به بازیگران به اثبات برسانند، رفتارهایی غیراخلاقی که جشنواره را از هدف خود دور می‎ساخت و مسئولان نیز در بی‎توجهی از این رفتارها حتی تذکر کوچکی را مطرح نکرده و از آنها استقبال نیز می‎کردند.

حاشیه‎های افتتاحیه جشنواره فیلم کودک و نوجوان

برخی مهمانان جشنواره با هزینه شخصی خود به اصفهان، آمده بودند و مجبور بودند در این چند روز هزینه زیادی برای سفر خود به اصفهان بپردازند.

خبرنگاران جایگاه مناسبی نداشتند، مکانی برای مخابره خبر وجود نداشت، از ورود خبرنگاران به سالن جلوگیری می‎شد، افرادی که به سمت درب‎های ورودی هجوم می‎آوردند، غیرقابل کنترل بودند.

مسئولان حراست افرادی بسیاری بداخلاق و بدبرخورد بودند و در جواب به خبرنگاران می‌گفتند تنها باید با آقای فلانی برای ورود به سالن هماهنگ شود و عملا کارت‎های خبرنگاران بی‎فایده بود.

برخی مسئولان جشنواره قبل از آغاز جشنواره قول‎های مساعدی به خبرنگاران داده بودند، اما در زمان برگزاری جشنواره دیگر خبرنگاران را نمی‌شناختند.

افتتاحیه جشنواره فیلم کودک و نوجوان و بی‎نظمی‎های آن بسیاری از هنرمندان را دل آزرده کرده بود.

تدابیر بی‎فایده‌ای که برای رفع حواشی در اختتامیه اندیشیده شده بود

برگزاری اختتامیه که البته حواشی آن کمتر از افتتاحیه بود و اندکی نظم سالن به نسبت افتتاحیه بهبود یافته بود که علت آن هم اجرای سنجد به عنوان مجری و همچنین تفکیک کردن مهمانان ویژه از سایر مهمان‎ها بود، اما باز هم حواشی زیادی را در برداشت.

خبرنگاران باز هم با مشکلات زیادی همراه بودند، زیرا کارت برخی از آنها فاقد هولوگرام بود و آنها مجبور بودند در سکویی که عملا پس از جاگیر شدن دسترسی به خارج نداشت، قرار بگیرند.

اتاقکی مخصوص مخابره خبر در نظر گرفته شده بود که فکر ایجاد آن بسیار خوب، اما جای تعبیه شدن آن عقلانی نبود و خبرنگارانی که در سکوی کناری سالن جا گرفته بودند دسترسی به آن نداشتند، زیرا موانع فراوانی بر سر راه آنها قرار داشت و گذشتن از این موانع عملا با ارائه کارت هولوگرام دار صورت می‎پذیرفت.

سکویی که برای خبرنگاران تعبیه شده بود، دقیقا پشت سر جایگاه فیلمبردارها و عکاسان در نظر گرفته شده بود که سبب شد، دیدی به سن برگزاری اختتامیه نداشته باشند.

باز هم ناهماهنگی زیادی در پذیرایی از مهمانان وجود داشت، به شکلی که مهمانان و خبرنگارانی که جلوی درب ورودی نمی‎توانستند به سالن وارد شوند، پس از ورود به سالن از پذیرایی محروم بودند.

امکان اتصال به اینترنت  که برای مراسم اختتامیه در نظر گرفته شده بود، کد صحیح آن در اختیار خبرنگاران قرا نگرفته بود و پس از حدود ۴۵ دقیقه از آغاز اختتامیه کد اتصال  اعلام شد اما خبرنگاران تنها نیم ساعت توانستند از آن استفاده کنند، به طوری که در حین اهدای جوایز جشنواره به طور کامل قطع شد.

بسته‎های فرهنگی نیز که برای اختتامیه در نظر گرفته شده بود تنها به تعدادی از مهمانان جشنواره داده شد.

مسئولان از حضور وسیع کودکان و نوجوانان در مراسم افتتاحیه و اختتامیه به واسطه قرار گرفتن بلیط در اختیار آموزش و پرورش و توزیع این ارگان میان دانش آموزان خبر داده بود، اما در جلو درب ورودی این مراسم‌ها بازار سیاهی از این بلیط ها به راه افتاده بود که به قیمت ۱۵ تا ۲۰ هزارتومان به فروش می‌رسید.

برخی مهمانان با هزینه شخصی به جشنواره آمدند

برخلاف دعوتی که مسئولان جشنواره از برخی مهمانان داشتند، این هنرمندان با هزینه‎های شخصی خود به جشنواره آمده بودند و با توجه به نارضایتی از این امر راضی نبودند این مسئله را با مسئولان جشنواره در میان بگذارند.

به گزارش ۳۰نماجوان، خانواده یکی از بازیگران کودک حاظر در جشنواره از عدم برخورد مناسب در هتل محل استقرار انان خبر داد و اعلام کرد :در یکی از شب ها مجبور شدیم به دلیل دیدن یک فیلم در سانس اخر دیر به هتل برسیم و هنگامی که از رستوران هتل شام خود رو خواستار شدیم با برخورد غیر منطقی انان مواجه شدیم که علی رغم حضور مدیر تشریفات جشنواره مجبور به تهییه شام برای جمعی از بازیگران کودک از بیرون وخرید فست فود شدیم!!

پروانه زرین بهترین فیلم‎نامه به اثری که فاقد فیلم نامه بود اهدا شد

نکته دیگر در داروی آثار است، برخی از آثار که به نظر می‎رسد در یک سطح بودند در دریافت جایزه بسیار با هم فاصله داشتند، به گونه‎ای که برخی آثار به چندین جایزه نائل آمده  و برخی دیگر حتی یک جایزه نیز دریافت نکردند.

آثاری همچون ماهی کویر و بچگیتو فراموش نکن با وجود لایق بودن حتی موفق به کسب یک دیپلم افتخار و یا یک قدردانی ساده هم نشدند.

اما اثر “او خوب سنگ می‎زند” به کارگردانی سید هادی محقق بود، با توجه به اینکه وی در نشست خبری فیلم خود مطرح کرده بود که اثرش فاقد فیلم‎نامه بود و به صورت روایی ساخته شده و بازیگران سر صحنه و بداهه دیالوگ می‎گفتند، پروانه زرین بهترین فیلم‎نامه را به خود اختصاص داد و کارگردان آن بهترین فیلم‎نامه نویس جشنواره اعلام شد.

بازیگران کودک ونوجوان وخانواده های همراه آنان نیز،از این همه بی عدالتی در انتخاب نامزدهای پروانه زرین به شدت ناراحت بودن و در گفت وگویی های که با خبرنگار ۳۰نماجوان انجام دادن به شدت از این موضوع انتقاد کردند.

هنرمندان با برخوردهای غیر هنرمندانه

برخورد بد برخی هنرمندان با خبرنگاران از دیگر حواشی جشنواره بود، البته این امر سال‎ها است که در حاشیه سینما و تلویزیون ما در جریان است، هنرمندانی که در  آموزشگاه‎های آزاد چند سطری از بازیگری یاد می‎گیرند و بدون خاک صحنه خوردن و  فراگیری فن این کار وارد میدان شده و فرهنگ یک ملت را در دست می‎گیرند و تغییر می‎دهند و مردم ساده لوح در تقلید از این افراد شخصیت، هویت و اصالت خود را زیر سوال می‎برند. و در بسیاری از موارد از سبک زندگی اسلامی خویش فاصله می‎گیرند.

جشنواره فیلم کودک و نوجوان حق مردم  اصفهان است، اما حال که همه مردم در این جشنواره بزرگ سهیم هستند و از یک کارگر ساده تا مسئول ارشد استانی در برگزاری این جشنواره متحمل دشواری‎های فراوان می‎شوند، چرا باید این جشن بزرگ تنها برای عده ای خاص برگزار شود.

چرا باید طی سه سال مداوم که برگزاری این جشن می‌گذرد، مسئولان برگزاری مکان مناسبی را برای برگزاری مراسمات مختلف این جشنواره انتخاب نکنند و به قول‎های خود عمل نکنند.

عدم توجه به هنرمندان و بازیگران کودک ونوجوان، بی عدالتی در انتخاب جوایز و دیده نشدن این هنرمندان کودک که پشتوانه ای در سینمای کودک ما هستند همگی از اتفاقات تلخی بود که در تنها جشنواره ای که برای کودکان و نوجوانان برگزار می شود ، باعث دلخوری و دلسردی این عزیزانشده بود.

عموپورنگ نقطه قابل اتکا جشنواره

جشنواره کودک با فیلم های که درباره کودک ونوجوان است نه برای آن ها،اجرای ضعیف و غیر قابل قبول و نشان دادن یک چهره خوب وزیبا از ان تنها باعث شد رو سیاهی آن باقی بماند.

به طور حتم می توان گفت جشنواره کودک امسال تنها با حضور عموپورنگ و گروهش بوی یک جشنواره ایی  کودکانه رو با خود همراه کرد وبا عث دلگرمی به کودکان و ونوجوانان شد.

تهییه کلیپ های از شهر اصفهان ، اجرای برنامه در دو نوبت صبح وعصر  وشاد شدن دل هزارن کودک ونوجوان، ایجاد یک جمع صمیمی در خانواده ها و شور نشاط یک فستیوال کودکانه رو تنها می توان در سالن  ۲۵ آبان محلی که عموپورنگ  وتیمش در آن حضور داشت مشاهده کرد.

حال این سوال کلیدی مطرح می شود که چرا انتقادات سازنده‎ای که از سوی رسانه‎ها و هنرمندان مطرح می‎شود، بازتابی نداشته و جدی گرفته نمی‎شود؟؟؟

بیست و هفتمین جشنواره بین‎المللی فیلم کودک و نوجوان به کار خود پایان داد، این امتیاز اصفهان  در سطح بین‎الملل در بی‎نظمی و فقدان مدیریت اصولی انجام گرفت، جشنواره‎ای که فرصت‎های  پیشرفت و توسعه در حواشی آن به نابودی کشیده شد و از بین رفت.

برگزاری جشنواره بیست و هفتم فیلم کودک با عملکردی ضعیف  به جای تبدیل شدن به یک فرصت برای تعاملات خارجی و افزایش توسعه گردشگری همچنین بهبود سینمای کودک به یک تهدید و صرف هزینه تبدیل شد.

چرا که مشاهده بی‎نظمی‎های آن برای مهمانان  خارجی در شرکت آنها در جشنواره فیلم کودک سال آینده تأثیر خواهد گذاشت و فیلم‎های بی‎محتوای جشنواره که کودکان و نوجوانان را به اجبار و بی‎میلی به سینماها کشانده بود بیش از پیش آنها را از سینمای کودک  دل آزرده خواهد کرد.

جشنواره فیلم کودک و نوجوان با جان اصفهان عجین شده است، اما این تهدید نیز وجود دارد که این برگزاری بی‎نظم  توسط مسئولان بی‎کفایت، آینده جشنواره فیلم کودک و نوجوان را خدشه دار نکند و کوچ پروانه‎ها را باعث نشود، مگر اینکه تیم اجرایی بهتری برای برگزاری این فستیوال بزرگ در نظر گرفته شود تا تهدیدهای پیش رو را به فرصت بدل کند و  آب رفته را به جوی بازگرداند.

در طول برگزاری جشنواره کودک ،۳۰نماجوان به عنوان یک رفیق و همدم پای حرف ها و درد دل بازیگران کودک ونوجوان نشست.

بازیگرانی که جز ۳۰نماجوان جای رو برای اعتراض نداشتن چون صدای انان توسط کسی شنیده نمی شد.

۳۰نماجوان چند سوال کلیدی را مطرح می کند:

امیر حسین رفیعا بازیگر کودکی که برنده پروانه زرین شد در کجای این جشنواره قرار داشت؟

ارزش بازیگران کودک ونوجوان در چنین جشنواره های چقدر می باشد؟

آیا رسم اهدای جایزه در دو بخش کودک دختر و پسر و نوجوان پسر ودختر در جشنواره جایگاه خود رو از دست داده است؟

فیلم های کودکی که سال های قبل برنده بهترین جوایز جشنواره بودند چرا هنور رنگ اکران رو به خود ندیدند؟

منبع:۳۰نماجوان

یک دیدگاه در “بیست و هفتمین جشنواره فیلم کودک از نگاه ۳۰نماجوان”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *