گفتگوی اختصاصی ۳۰نماجوان با غلامرضا رمضانی

۳۰نماجوان-سینمای کودک ونوجوان ایران هدفمند نیست.

ramezani

جشنواره توی هر بخشی که برگزار میشه چه کودک چه پلیس چه رشد، میتونه به ارزیابی یک دوره سینما کمک کنه و اگه مدیران هدفمند باشن میتونن از فضای جشنواره برای بهتر شدن سینما در سال آینده استفاده کنن.

*** به نظرتون جشنواره برای کودک هست یا فقط به اسم کودک هست؟

برای کودک هست برای اینکه معمولا فیلم هایی که در این جشنواره اومده به شکلی موضوعیت کودک دارن .حالا ممکنه خیلی  از فیلم ها رو کودک دوست نداشته باشه یا نتونه باهاش ارتباط برقرار کنه که این مشکل به فیلم ها برنمیگرده مشکل مدیریت کلان سینمای کودک هست که در طی یک سال دو سال  که با هدفمند کردن یه سری مسائل این فیلم ها رو تولید میکنن .اونا میتونن جهت بدن به فیلم ها برای سال های آینده و فیلم هایی که به درد بچه ها میخوره و مخاطب  خاص بچه ها داره رو تولید کنه .ولی این فیلم هایی هم که در جشنواره  هستن به هر حال دنیای کودک هستن اما ممکنه خیلی موفق نباشن.هر فیلمی که به شکلی در اون در مورد کودک حرف میزنن حالا در مورد کودک یا برای کودک .به طور کلی موضوعی که برای بچه هاست و بچه ها از دیدنش لذت میبرن فیلم قابل توجه و خوبی است .حالا الزاما ما روش اسم بذاریم که برای کودک یا درباره کودک ما  من خیلی راضی نیستم از این اسامی.

***نظرتون در مورد فیلم هایی که بازیگر کودک ندارن چیه؟

برخی فیلم ها این مشکل رو دارن که برمیگرده به اینکه داستانی که طراحی کردن بیشتر محوریت آدم بزرگهاست.برخی فیلم ها اختصاصا به کودک ونوجوان برمیگرده گاهی ما در سینمای دنیا هم میبینیم که محوریت آدم بزرگ هاهستن اما فضای فیلم کودکانه است دنیای کودکانه توش جریان داره.

***به نظرتون حضور بازیگران کودک نوجوان در چنین جشنواره هایی و توجه به اون ها چقدر میتونه مشوق اون ها باشه و در آینده کاریشون تاثیر بذاره؟

بازیگر کودک دنیاش مثل بازیگر حرفه ای و بزرگسال نیست که نیاز به هدف ،انگیزه ،حرکت و هر چیز دیگه ای داشته باشه.بازیگر بزرگسال معمولا به یک درجه ای میرسه که انتخاب میکنه .منتظر میمونه  تا کار حرفه ای بکنه.حدود ۷۰-۸۰ درصد این بچه هایی که در فیلم های کودک بازی میکنن دانش آموز هستن و مشغله اصلیشون تحصیله و در کنار اون میان بازی میکنن.قطعا ما نمیتونیم بچه ها رو بیام هدفمند کنیم که سال دیگه باز هم بازی کنن اگر هم بخوان نمیتونن چون اون ها نیستن که انتخاب میکنن.اونا تصمیم گیرنده نیستن فیلمساز ها تصمیم میگیرن که کی بیاد و کی نیاد .ممکنه بچه ها از اومدن در فضای جشنواره اندوخته هایی  کسب کنن.لذب ببرن .فیلم های خودشون رو ببینن. ولی اینکه فکر کنید بیان اینجا و سال دیگه برن فیلم های بهتری بازی کنن  این درست نیست .

اگر سیستم و سازمانی به وجود بیاد از بین بچه هایی که توی فیلم ها بازی میکنن یه سری رو که مستعد هستن دست چین کنه  جشنواره بانی این ماجرا باشه و. بگن شما از اول دوره دبیرستان بیاید فلان هنرستان  و ما از شما امتحان ورودی نمیگیریم و میتونید بازیگری رو ادامه بدید این کشف استعداد ها  و هدفمند کردنشون ممکنه به یک نتیجه ای برسه اما  اگر به صورت عام بگیم این بچه ها میان و پشتوانه بازیگران بزرگسال میشن این اتفاق نمی افته.

***سینمای کودک چرا پولساز نیست و اینکه چقدر به اکران فیلمتون امیدوارید؟

سینمای کودک میتونه پول ساز میتونه باشه اما نیست .چون هدفمند نیست.هیچ امیدی به اکران فیلمم ندارم .من امیدی به سینمای کودک که بتونه  فیلم ها رو اکران کنه و هدفمند بشه الان ندارم ممکنه در آینده به وجود بیاد.

***با توجه به اینکه سینمای کودک پولساز نیست و امیدی هم به اکران فیلم هاش نیست نمیخواید سراغ ژانر دیگری برید؟

من فقط فیلم کودک ساختم هر موضوعی که در ارتباط با کودک ونوجوان بوده دستمایه فیلم هام بوده.هنوزم تا دوسال آینده به فیلم ها و ایده هایی که فکر کردم همشون در ارتباط با کودک ونوجوان هست و خارج از این حیطه نیست .

***نظرتون راجب شرایط حال حاضر سینمای کودک ونوجوان چیه؟

به نظرم میرسه که هرچه پیش میریم از دست اندرکاران با تجربه تر در سینمای کودک دور میشیم سینمای کودک ما مثل یک رودخانه وحشی بدون مسیر و مقصد شده که خودشو به دست جریان و حرکت طبیعت گذاشته .الان سینمای کودک روز به روز از چهره های بلد تر، داره تهی میشه .اما من فکر میکنم نیروی جوان تر میتونه در کنار نیروی های با دوام تر کارش رو انجام بده به دلیل اینکه سینمای کودک، سینمای دشواری هست.شما چندتا کارگردان در سینمای ایران میتونید مثال بزنید که به سینمای کودک وفادار بوده ،با سینمای کودک شروع کرده وبا سینمای کودک کارش رو ادامه داده .اکثر فیلمسازان جوان ما که به سینمای کودک روی میارن انگیزه اصلیشون سینمای کودک نیست میان فیلم بسازن ولی بهشون فشار میارن .فکر میکنن آسانترین گونه فیلم سازی، فیلمسازی کودک ونوجوان هست فیلم های اول و دومشون رو که ساختن میرن دنبال فیلم های دیگر .از این فضا دور میشن این فضا یعنی تو بچگی کنی .در مورد این دنیا فیلم ببینی، سینمای کودک و نوجوان دنیا رو دنبال کنی  و… این اتفاقات باعث میشه  که میگن تو سینمای کودک رو دوست داری .در غیر اینصورت تو دوست داری فیلم بسازی.

منبع:۳۰نماجوان

یک دیدگاه برای “گفتگوی اختصاصی ۳۰نماجوان با غلامرضا رمضانی”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *